Sessiz Sapmalar
Aynı yüzeyde başlayan,
farklı yönlere bükülen formlar… Kimi yükseldiğini sanır, kimi geri kaldığını.
Oysa mesafe, her zaman görüldüğü gibi değildir.
Bu seri, yerini bulamayanların, yönünü kaybedenlerin
ve bazen sadece durarak ayrışanların hikâyesi.
2010
01
Движущая сила
Aristo der ki :
“Potansiyel olanın amacı, gerçekleşmektir.”
Peki ya gerçekleşemeyen?
Bir şey, kendi imkânına hiç ulaşamıyorsa
yok mu sayılır…
yoksa eksikliğiyle mi var olur?
Ya da daha kötüsü—
var olması için gereken o itici gücü hiç bulamadığında,
hiçliğe mi karışır?
02
Aynı yükseklik
Фуко говорит:
Власть не просто угнетает; Оно направляет и выравнивает.
И каждая толпа собирается вокруг центра, даже не осознавая этого.
Один голос возвышается, другие замолкают.
Даже те, кто стоит на одной земле
не находятся на одной высоте.
03
Yalnız yürüyenler
Nietzsche der ki:
“Yalnız yürüyebilenler, kendi yolunu bulur.”
Ama kalabalık her zaman konuşur.
Uzaktan, flu ve bitmeyen bir uğultu gibi…
Söylenenler çoğalır,
anlam ise giderek incelir.
Ve bazen iki kişi,
aynı yöne bakabildiği için değil,
aynı gürültüden uzaklaşabildiği için
yan yana yürür.
04
Где вы лицо
Камю говорит:
«Человек начинается там, где он сталкивается с бессмысленностью».
Даже стоящие на одном месте
то же самое Это недалеко.
Некоторые думают, что они все еще посередине,
некоторые уже близки к краю.
И иногда разница в том, что
не там, где вы падаете…
никогда не замечал, насколько близко вы подошли.
05
Yanlış hayat
Adorno der ki:
“Yanlış bir hayat doğru yaşanamaz.”
Bazıları,
yeterince yükseldiğini düşünür.
Diğerleri,
hiçbir şey söylemez.